| 個人檔案space : time相片部落格清單 | 說明 |
space : timeพื้นที่:เวลา 3 December เมื่อคืนนี้ฉันฝัน เมื่อคืนนี้ฉันฝัน ในความฝันมีเวลา สิ่งที่หายไปกลับมาหาเรา สิ่งที่ไม่เคยเป็นจริงเกิดขึ้นตรงหน้า ในความฝันเป็นอนาคต หรือ อดีต? เพราะมันยังไม่ได้เกิดขึ้นและก็ไม่เคยเกิด สิ่งที่เหลืออยู่คืออารมณ์ ความรู้สึก ที่จะจางหายไปในตอนเช้า เช่นทุกวัน 24 November สสารความรู้สึกเหมือนสสารและต้องกาีรที่อยู่ มันไหลวนถ่ายเทจากอีกคนไปยังอีกคนหนึ่ง ต่อเนื่อง ไม่รู้จบ ความรู้สึกเหมือนสสารที่ไม่คงที่และไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับสถานที่และเวลา ไม่มีเหตุผล ่เป็นเรื่องที่แย่ เมื่อความรู้สึกของคนเราไม่เท่ากัน ไม่เหมือนกัน และไม่เคยตรงกัน 14 November เรื่องราว ฉันยังจำเรื่องราวของเธอได้ ที่เธอเขียน ที่เธอเล่า ที่เธอเคยบอกกับฉัน เรื่องราวเหล่านั้น มันทำให้ฉันรู้สึกว่าเธอได้ผ่านสิ่งต่้างๆมามากมายเหลือเกิน.... สิ่งที่เธอเจอ สิ่งที่ฉันเจอ สิ่งที่เราเจอ บางอย่างมันช่างคล้ายกัน หรือบางที มันก็แค่เรื่องราวที่คนเรามักเจออะไรคล้ายๆกันอย่างนี้อยู่เสมอ? เพลงเพลงเดิมถูกเล่นซ้ำรอบแล้วไม่รู้เท่าไหร่ ทุกๆครั้ง ฉันก็ยังนึกถึง เวลาที่ผ่านเลย ดูเหมือนนาน แต่ช่างรวดเร็วเกินกว่าจะเก็บมันไว้ได้ทั้งหมด ทุกๆครั้ง ฉันก็ได้แค่นึกถึง แต่เธอ เธอรู้หรือเปล่าเมื่อถึงวันหนึ่ง วันที่ไกลจากตรงนี้มากๆ วันที่เธอลืมนับไปแล้วว่าเป็นวินาทีที่เท่าไหร่ที่ผ่านไป จากวันที่เธอคิดว่ามันคงเป็นวันสุดท้ายที่จะมีเวลาแห่งความสุข ขอให้รู้ไว้ ทุกเรื่องราวระหว่างเราทุกคน ไม่ได้ถูกทิ้งไว้เป็นแค่เพียงความทรงจำหรอก เพราะความทรงจำจะกลายเป็นเรื่องราวของชีวิต เรื่องราวของฉัน ที่ประกอบด้วยเธอ เขา และใครๆคนอื่นอีกหลายคนที่ผ่านเข้ามา และเรื่องราวเหล่านั้นก็จะถูกเอ่ยผ่านต่อไปในชีวิตฉัน ไปสู่อีกหลายๆชีวิต ผ่านไปๆ อีกเรื่อยๆ เรื่องราวของเธอก็เช่นกัน แต่คงจะมีเพียงเรื่องเดียว ที่เราไม่เคยมี 18 August อีกแล้วอีกแล้ว ความรู้สึกนี้ ในเมื่อเราจะตั้งใจทำอะไรสักอย่างจริงจัง พอผลเริ่มจะออกมา ทำไมเราต้ิองกลัว อีกแล้ว ความรู้สึกนี้ เหมือนจะตัดมันได้ไม่ว่ากี่ครั้ง แต่สุดท้ายก็ยังทำไม่ได้ อีกแล้ว ความรู้สึกนี้ ความไม่มั่นใจ หลังจากการตัดสินใจลงไป ไม่ใช่ว่าเราทำอะไรผิด แต่เหมือนว่าเราิผิดพลาดอะไรบางอย่าง คงอีกแล้วสินะ ที่ต้องกลับไปเริ่มใหม่ ตั้งใจ ตัดใจ และ มั่นใจอีกสักที 20 February นำโชคโชคชะตามักเล่นตลก และบ่อยครั้งเป็นตลกที่ไม่ขำ
คงเป็นเรื่องของโชค ที่นำเราไปเจอกับคน สัตว์ สิ่งของ หรือเหตุการณ์ใดๆ และก็เป็นเพราะโชค เมื่อมีพบ ก็ต้องมีลาจาก บางที การลาจากก็ไม่เคยต้องการเหตุผล
เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็ไม่มีสิ่งนั้นอีกแล้ว ไม่ได้พบอีก ไม่ได้เจออีก ไม่เหลือตัวตน เหลือแค่เพียงตัวเรายังอยู่ ความรู้สึก และความทรงจำ ที่ทำให้เราเสียใจ ว่าทำไมตอนนั้น ทำไม เรา ถ้าไม่ผูกพัน การลาจากคงจะไม่เจ็บ แต่ถ้าไม่เจ็บและไม่ผูกพัน ก็ไม่ควรค่าแก่การจดจำ ระยะเวลา1ปี อาจจะไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงในสิ่งใดมาก ผมที่ตัดสั้นไว้ อาจยังไม่ยาว กล้าไม้ที่ปลูกไว้ อาจยังไม่ผลิดอกแรก แต่การเปลี่ยนแปลงข้างใน ถึงจะไม่เคยเห็น แต่หากรู้สึก มันเปลี่ยนเร็วกว่าที่คิด ส.ค.50 " โอย แค่นี้ยังเหลืออีกเยอะน่า เกิดเป็นแมว มีตั้ง9ชีวิต"
ผมพูดพลางลูบหัวไอเหมียวเบาๆ หลังจากที่ไปโดนอะไรไม่รู้ ซี่โครงหักสามท่อน เข้าเฝือกอยู่ร่วมเดือน สตูฯที่ผมไปฝึกงาน มีลูกแมวหลงแม่อยู่ตัวหนึ่ง ลายเสือ สีเทา หางขอด และชอบกระโดดไล่กัดนิ้วเท้าเล่น ผมได้ตำแหน่ง"แม่มัน"โดยปริยาย เพราะเป็นผมที่เก็บมันมาเลี้ยงในกล่องตั้งแต่ขวบเดือนแรกตอนกลางเมษา และเป็นผมที่ต้องรับผิดชอบกับอึและฉี่ของมัน และเป็นผมที่แทบไม่เคยไปเยี่ยมมันเลยตอนเปิดเทอม ผมไม่กล้าถามว่าเวลาไอเหมียวอยู่กับคนอื่นมันทำตัวยังไง กระโดดมาหมอบตรงรองเท้าดมๆแล้วกลิ้งตัวลงนอน หรือบางที่ก็กระโดดขึ้นตักมาเลียเเขนเลียมือหรือเปล่า หวังว่าคงเหมือนกัน เพราะสองสัปดาห์ก่อน มันก็ยังทำอย่างนั้นกับผมเหมือนเดิม เย็นวันนี้ พี่ชายที่สตูฯโทรมาบอกว่า ไอเหมียวไปแล้วนะ ตอนพี่ถอยรถไม่ทันมองว่ามันนอนอยู่ ช่วงนี้มันไม่ค่อยสบายด้วย พี่ได้ยินมันร้อง แล้วก็วิ่งไปซุกอยู่ใต้ต้นไม้
มันตาย ตายก่อนที่จะไปถึงโรงพยาบาล ทั้งที่ร่างมันเจ็บสาหัส การกระทำสุดท้ายมันทำไปเต็มที่ด้วยสัญชาตญาณ ผมไม่อยากนึกว่าความคิดสุดท้ายมันจะคิดถึงอะไร รู้แต่ว่าผมจะคิดถึงมัน แด่ โชคชะตา นำโชค
เมษา 50-20.กุมภา.51 |
|
|||
|
|